Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Friends and family. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Friends and family. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019

10/25/2019

Η φιλία ενώνει τις ψυχές δύο ανθρώπων




Η Μαρία Σκαμπαρδώνη μας γράφει,


Η φιλία είναι ένα μοναδικό δέσιμο μεταξύ δύο ή περισσότερων ανθρώπων, ένα μοναδικό συναίσθημα που ανθίζει στην καρδιά και ομορφαίνει τη ζωή..

Είναι μία πλατωνική αγάπη που όμως έχει τη δύναμη και τη λαχτάρα ακόμα και της ερωτικής έλξης, μία μοναδική σύνδεση μεταξύ ανθρώπων που επιθυμούν να μοιράσουν κομμάτια της ψυχής τους με έτερα πρόσωπα. 

Η φιλία υπάρχει για να κάνει τη ζωή μας πιο υποφερτή, υπάρχει για να μας υπενθυμίζει πως όσο μεγάλες δυσκολίες και αν αντιμετωπίζεις, πάντα υπάρχει μία λύση.


friendship

Οι άνθρωποι έχουμε έμφυτη ανάγκη να αλληλεπιδρούμε με τους άλλους ανθρώπους. Έχουμε ανάγκη να αισθανόμαστε πως δεν είμαστε μόνοι, πως ανήκουμε σε μία ευρύτερη ομάδα ανθρώπων που μας αποδέχονται μέσα σε μία κοινωνία η οποία μας κατακρίνει και στέκεται σαν αυστηρός δικαστής για να μας υπενθυμίσει τα λάθη μας.

Η φιλία για να είναι αληθινή, πρέπει να διέπεται από αγνή και άδολη αγάπη, να επιθυμεί πάντοτε και μόνο το καλό του άλλου, να μην κρύβει εντός της επικίνδυνα συναισθήματα όπως η ζήλια και ο τοξικός ανταγωνισμός.

 Είναι διαπιστωμένο πως η προδοσία του φίλου είναι μία πιο επώδυνη εμπειρία για έναν άνθρωπο από την προδοσία ενός συντρόφου ή συγγενή.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως η φιλία σε σχέση με τις άλλες μορφές σχέσης, είναι δική μας καθαρά επιλογή και στερεώνεται στη λογική και την απόδειξη. Έναν συγγενή δεν τον επιλέγουμε, ενώ έναν έρωτα μπορεί να τον επιλέγουμε χωρίς να έχουμε σκεφτεί καθόλου λογικά. Η φιλία όμως στηρίζεται στην απόδειξη; πρέπει να αισθανθώ πως ο άλλος άνθρωπος αξίζει την προσοχή, την αγάπη και το χρόνο μου. Για αυτό και η προδοσία από μία φιλία μας συνθλίβει τόσο πολύ ψυχικά.

Η φιλία είναι ένα υπέροχο βίωμα που κρύβει μέσα του άπειρες εμπειρίες και βιώματα ζωής, είναι η απόδειξη πως όλα στη ζωή μπορούν να ξεπεραστούν ευκολότερα όταν τη μοιραζόμαστε. 
Δε χρειάζονται πολλοί φίλοι, ένας ή δύο καλοί και αξιόλογοι, είναι αρκετοί. 

Είθε όλοι να βιώσουν αυτό το μαγικό δώρο ζωής!



Ευχαριστούμε πολύ τη Μαρία που μοιράστηκε το κείμενό της μαζί μας! 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

5/23/2018

Αδέλφια κατά τύχη, φίλοι από επιλογή!



Τέσσερις ψυχές, τέσσερις διαφορετικές προσωπικότητες, τέσσερα μυαλά 
ενωμένα από τη μοίρα με πολλή αγάπη.

Το ένα μετά το άλλο ήρθαμε στην ζωή.
Χαμόγελα και δάκρυα ευτυχίας κάθε φορά που νέο μέλος μεγάλωνε την όμορφη οικογένειά μας.

Συνολικά τέσσερα αδέρφια που μάθαμε να αγαπάμε και να στηρίζουμε το ένα το άλλο.
Μάθαμε να μη το βάζουμε κάτω και να προχωράμε.

Μάθαμε να κάνουμε παρέα, να γελάμε μαζί, να τσακωνόμαστε μαζί,
να κλαίμε μαζί, να φιλιώνουμε μαζί.

brothers and sisters

"Photo From Google"

Γιατί όσες μικροπαρεξηγήσεις και αν γίνουν και όσες αντιπαραθέσεις,
γνωρίζουμε πως η αδελφική αγάπη μας είναι πιο δυνατή.

Εμείς την κάναμε πιο δυνατή.

Μπορεί αδέλφια να γίναμε "κατά τύχη, φίλοι όμως γίναμε από επιλογή!

Γιατί τα αδέλφια σου είναι οι καλύτεροι φίλοι που μπορείς να έχεις.

Είναι οι άνθρωποι εκείνοι με τους οποίους έχεις κοινές ρίζες και βιώματα, έχεις μοιραστεί μαζί τους τις πιο όμορφες αλλά και τις πιο δύσκολες στιγμές, συνάμα.

Μαζί τους έχεις τις πιο ζωηρές και πιο έντονες αναμνήσεις από ταξίδια, πλάκες και εκπλήξεις που οργανώσατε μαζί.

Μαζί τους ευελπιστείς πως θα συνεχίσεις να μοιράζεσαι ότι περνά από την ζωή σου.

Γιατί μαζί τους ξέρεις πως όσες ανηφόρες συναντήσεις, τόσες κατηφόρες θα διασχίσεις.

Θα είναι πάντα εκεί να σου κρατούν το χέρι για να προχωράς.

Και στα καλά και στα άσχημα και στα εύκολα και στα δύσκολα γιατί αυτό θα πει "αδέλφια", θα πει συνοδοιπόροι στην ζωή. 


Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στα τρία αδέλφια μου, Μαρία, Νίκο, Κυριακή <3 


Εσείς τι πιστεύετε για την αδελφική αγάπη;

⧫Chrysa Leimoni⧫



Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

4/12/2017

"Παππούδες, οι καλύτεροι φίλοι των παιδιών"


   Οι παππούδες και οι γιαγιάδες αποτελούν αγαπητά μέλη της ελληνικής οικογένειας.
Είναι οι άνθρωποι εκείνοι οι οποίοι προσπαθούν να κρατήσουν την οικογένεια ενωμένη και αγαπημένη. Βοηθούν στο σπίτι με κάθε τρόπο, ωστόσο πολύ συχνά αναλαμβάνουν και την δημιουργική ενασχόληση με τα πολυαγαπημένα τους εγγόνια.


"Photo From Google"

Ειδικά όταν αυτά βρίσκονται σε μικρές τρυφερές ηλικίες, οι παππούδες και οι γιαγιάδες απολαμβάνουν την παρέα μαζί τους.Γίνονται προστατευτικοί, αλλά την ίδια στιγμή είναι έτοιμοι να ικανοποιήσουν κάθε "παράλογο" καπρίτσιο τους για να τα ευχαριστήσουν.

Αφιερώνουν ώρες ατελείωτες στο παιχνίδι μαζί τους. Γίνονται εφευρετικοί. Πολλές φορές γίνονται "δάσκαλοι". Τα μαθαίνουν να κάνουν ποδήλατο,κούνια, μονόζυγο. Τα επιβραβεύουν για κάθε προσπάθεια και χαίρονται να καμαρώνουν κάθε μικρο επίτευγμά τους.

Ωστόσο, οι παππούδες και οι γιαγιάδες δεν μαθαίνουν μόνο παιχνίδια στα εγγόνια αλλά τους δίνουν και μαθήματα ζωής. Η κάθε ιστορία τους από την έμπειρη μέχρι τότε ζωή τους, αποτελεί πηγή μάθησης και ενδιαφέροντος για ένα μικρό παιδί που τώρα ανακαλύπτει τον κόσμο. Είναι εκεί για να τους εμφυσήσουν και να τους μεταλαμπαδεύσουν αξίες ζωής όπως αγάπη, σεβασμός, εκτίμηση, τιμιότητα, εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια και σκληρή δουλειά.

Πολλές φορές οι ίδιοι γίνονται το λαμπρό παράδειγμα.

Η σχέση παππούδων-εγγονών, επομένως, είναι άκρως σημαντική. Χτίζεται από μικρή ηλικία, και βάζει τα θεμέλια για τις επόμενες κοινωνικές σχέσεις του παιδιού, 

Ακόμη και όταν μεγαλώσουν τα παιδιά, πάντα οι παππούδες και οι γιαγιάδες κατέχουν μία υψηλή θέση στην καρδιά τους. Γιατί είναι οι άνθρωποι εκείνοι που ήταν πάντα το καταφύγιο τους, ήταν οι σύμβουλοί τους, η παρέα τους, οι οδηγοί τους σε κάθε μικρό βήμα, σε κάθε καινούριο ξεκίνημα μέχρι και την ενήλικη ζωή. 

Αν λοιπόν, είχατε και σεις έναν παππού και μία γιαγιά όπως οι παραπάνω, τότε θα πρέπει να νιώθετε ευλογημένοι και τυχεροί στην ζωή σας. 



Για αυτό να μην ξεχνάτε να δείχνετε την αγάπη σας σε αυτούς τους ανθρώπους έμπρακτα ανά πάσα στιγμή, ανταποδίδοντας τους με αυτόν τον τρόπο στο ελάχιστο όσα έκαναν εκείνοι για εσάς όλα αυτά τα χρόνια.

⧫Chrysa Leimoni⧫

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

2/01/2017

Παιδικές Φιλίες


Άτομα μπαίνουν και βγαίνουν συνεχώς απ΄ τις ζωές μας. Από μικρή μικρή κι' όλας ηλικία ερχόμαστε σε επαφή με πληθώρα ανθρώπων. Ωστόσο, όσο μεγαλώνουμε είμαστε σε θέση να επιλέξουμε τα άτομα που θα εμπιστευθούμε περισσότερο και θα εντάξουμε στην ζωή μας ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας.


Friendships

"Photo by Dennis Magati from Pexels"

Σε αυτά τα κατ΄ επιλογήν άτομα δίνουμε τον τίτλο "φίλοι". Συνήθως, λένε ότι οι πραγματικές φιλίες διαμορφώνονται σε μία φάση της ζωής μας (προς την ενηλικίωση) όπου πρώτα απ΄ όλα και κυρίως έχει διαμορφωθεί ο δικός μας προσωπικός χαρακτήρας. Υπό αυτή την άποψη, εντάσσουμε στις ζωές μας άτομα με παραπλήσια ενδιαφέροντα, σκέψεις, απόψεις με τους οποίους θέλουμε να μοιραστούμε τον κόσμο μας.

Οι μακροχρόνιες φιλίες πάλι που ξεκινούν από την παιδική ηλικία φαίνεται πως αποτελούν είδος προς εξαφάνιση καθώς οι σχέσεις των ανθρώπων γίνονται ολοένα και πιο πολύπλοκες στις μέρες μας.

Ωστόσο, όσο δύσκολο και αν είναι, υπάρχουν και αυτές οι "εξαιρέσεις", που ίσως δεν είναι τόσο εξαιρέσεις τελικά. Ίσως είναι απλά προϊόν αμοιβαίας κατανόησης, ενσυναίσθησης και καλής επικοινωνίας ανωτέρου και βαθύτερου επιπέδου.

Δεν ξέρω αν οι μακροχρόνιες φιλίες είναι τόσο σπάνιες όσο φημολογείται, ξέρω σίγουρα όμως ότι δεν είναι ακατόρθωτες ή εξωπραγματικές.

Για να γίνει πράξη αυτή η ευχή, γιατί για ευχή πρόκειται να έχεις δίπλα σου ένα άτομο εμπιστοσύνης και στήριγμα σε κάθε μία δυσκολία ξεχωριστά που θα σου χτυπήσει την πόρτα αλλά και σε κάθε ευτυχία που θα έρθει και θα θες να τη μοιραστείς, θα πρέπει να είσαι έτοιμος να δώσεις, να στηρίξεις, να προσφέρεις, να ακούσεις, να αγκαλιάσεις...

Όχι γιατί περιμένεις απαραίτητα κάτι, άλλα γιατί νιώθεις την ανάγκη να δείξεις έμπρακτα την αγάπη σου. Φυσικό και επόμενο, όμως, είναι να θέλεις όλο αυτό να είναι αμοιβαίο. Και φυσικό και κατανοητό και απαραίτητο.

Απλώς η διαφορά έγκειται στα κίνητρα. Σε όποια ενέργεια και αν επιδοθείς από τις παραπάνω δεν πρέπει να την κάνεις έχοντας στο μυαλό σου απώτερους σκοπούς οφέλους. Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι αγοροπωλησίες για να υπολογίζεις και να μετράς συναισθήματα και πράξεις. Πράττεις με την καρδιά και όχι με το μυαλό.

Φυσικά, όσο περισσότερος καιρός περνάει και όσο περισσότερο γνωρίζεις τον άλλον, τόσα περισσότερα δίνεις αλλά και τόσα περισσότερα περιμένεις. Με τον χρόνο, οι σχέσεις ενδυναμώνονται. Με τον καιρό δοκιμάζονται ξανά και ξανά.

Ίσως τελικά δεν είναι ο χαρακτήρας μόνο που διαμορφώνεται και κάνει τις παιδικές φιλίες να χαλούν, ίσως είναι η αλλαγή στη δεκτικότητα και τη διαθεσιμότητα μας, οι προτεραιότητες που βάζουμε στις ζωές μας,

Ίσως...

Δεν ξέρω...αν υπάρχουν "do" και "don'ts" στις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό που ξέρω όμως από προσωπική εμπειρία είναι ότι τα "θαύματα γίνονται όταν τα πιστεύεις".

Έτσι και με τους ανθρώπους στην ζωή μας, πρέπει να πιστέψουμε σε αυτούς για να μείνουν, να τους φροντίσουμε όπως θα φροντίζαμε εμάς, και να τους αγαπήσουμε βαθιά και ειλικρινά με την ελπίδα ότι θα κάνουν και εκείνοι το ίδιο.

Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στην "κολλητή" μου φίλη, που ήταν χρόνια τώρα, και συνεχίζει να είναι δίπλα μου σε κάθε στιγμή.

Και σε όλες τις παιδικές φιλίες που καταφέρνουν να παραμένουν ζωντανές όσα χρόνια και αν περάσουν με πολύ υπομονή, επιμονή και αγάπη όπως η δική μας.


⧫Chrysa Leimoni⧫



Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

3/16/2016

Φιλία εστί



Μερικές φορές νομίζεις ότι έχεις βρει και έχεις κατασταλάξει στο ποια άτομα θέλεις να είναι δίπλα σου. Έχεις κάνει την επιλογή σου και είσαι διατεθειμένος να κάνεις και τις πιο μεγάλες θυσίες για έναν φίλο που πιστεύεις ότι είναι άξιος της εμπιστοσύνης σου. 

Friends

"Photo by Gianne Karla Tolentino from Pexels"

Κατέβαλες μεγάλη προσπάθεια μέχρι να αποφασίσεις σε ποιο άτομο θα ανοιχτείς, ίσως να πέρασε καιρός μέχρι να εμπιστευθείς πραγματικά σημαντικά θέματα για σένα και να μη μένεις απλά σε γενικούρες και αερολογίες που θα έλεγες στο κάθε γνωστό σου.

Όταν έχεις φτάσει στο σημείο να πιάνεις τον εαυτό σου να εκμυστηρεύεται πράγματα για τις πιο απόκρυφες σκέψεις του σε κάποιον άλλον, τότε ουσιαστικά συνειδητοποιείς ότι έχεις ξεχωρίσει το συγκεκριμένο άτομο, το οποίο πιθανότατα σε κάνει να αισθάνεσαι μια ασφάλεια βοηθώντας σε να απελευθερωθείς.

Καταλαβαίνεις ότι κάποιον τον θεωρείς πραγματικό φίλο σου, όταν τον βλέπεις να πονάει και πονάς μαζί του, όταν τον βλέπεις να φοβάται και ο φόβος του διαπερνάει το πετσί σου, όταν τον βλέπεις να χαμογελάει και χαμογελάς διπλά από ευχαρίστηση, όταν σου λείπει η συντροφιά του και οι συμβουλές του, όταν σου λείπει το χιούμορ του και η παρέα του, όταν σου συμβαίνει κάτι τρομερό και συνταρακτικό και είναι το πρώτο άτομο που θέλεις να ακούσεις και να δεις.

Υπάρχουν άτομα που τα κάναμε φίλους μας μετά από πολλές δοκιμασίες και υπάρχουν άτομα που τους κάναμε φίλους μας απλά και μόνο γιατί ταιριάξανε οι λεγόμενες αύρες μας και η διαίσθηση μας χτυπούσε χίλια καμπανάκια πως κάτι καλό κρύβεται εδώ πέρα.


Είναι περίεργη η ζωή μάτια μου.. έχει πολλές ανακατατάξεις...με τον καιρό όμως ο κλοιός στενεύει και στο τέλος μένουν οι πιο άξιοι να ονομαστούν "φίλοι". Με τον καιρό, βλέπεις ποιος είχε εξ αρχής τα προσόντα να μείνει και ποιος ήταν ξεκάθαρο ότι δε θα άντεχε για πολύ και θα έφευγε με ελαφρά πηδηματάκια στις πρώτες αναποδιές.

Αυτό που πρέπει να θυμάσαι είναι πως λίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να μείνουν μέχρι το τέλος δίπλα σου και να σε στηρίξουν πραγματικά. Και με το να σε στηρίξουν εννοώ να είναι εκεί. Να είναι εκεί να σε ακούσουν, να είναι εκεί να σε αγκαλιάσουν, να είναι εκεί να σε σύρουν έξω από το σπίτι όταν το μόνο που θα θες είναι να βυθιστείς μέσα στα σκεπάσματα σου και δε θα θες να δεις άνθρωπο, να είναι εκεί να σε κάνουν να χαμογελάσεις διότι γνωρίζουν πόσο πολύ σου πάει αυτό το μεγάλο αστραφτερό χαμόγελο.

Για να είμαστε ειλικρινείς, ο φίλος δεν είναι μάγος που με το μαγικό ραβδάκι του θα διώξει μακρυά όλα τα μαύρα σύννεφα, ούτε είναι κάποιος ο οποίος είναι υποχρεωμένος να βρίσκεται δίπλα σου 24 ώρες το 24ωρο νταντεύοντάς σε και εσύ να είσαι γατζωμένος πάνω του. 

Ο σωστός φίλος γνωρίζει πότε πρέπει να είναι εκεί αλλά και πότε πρέπει να φεύγει αφήνοντας σου το δικό σου χώρο. Ξέρει να κρατά τις ισορροπίες, και αυτό δεν το κάνει καταναγκαστικά και υποχρεωτικά, το κάνει εκ βαθέως ψυχής και ειλικρινά για αυτό είναι τόσο πολύτιμος. Δεν φοράει μάσκες μπροστά σου, ούτε προσποιείται κάποιον άλλον από αυτόν που είναι και το ίδιο περιμένει να κάνεις κ συ.

Η φιλία είναι σχέση αμφίδρομη και δυναμική. Όταν ο ένας προσφέρει, ο άλλος δέχεται και ανταποδίδει και αυτό συνεχίζεται επ' άπειρον...

Λίγοι όμως έχουν την τύχη και την πολυτέλεια να απολαμβάνουν τη συντροφιά τέτοιων σπάνιων ανθρώπων γιατί λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά μεταξύ ενός αληθινού διαμαντιού από χιλιάδων άλλων φο μπιζού που κυκλοφορούν στην αγορά.

Εγώ προσωπικά νιώθω ιδιαίτερη χαρά που έχω την τιμή να έχω δίπλα μου μερικούς τέτοιους σπάνιους ανθρώπους για αυτό και το συγκεκριμένο κείμενο θέλω να το αφιερώσω σε αυτά τα άτομα που ήταν, είναι και ελπίζω να είναι πάντα δίπλα μου <3


Αλλά και σε μια συγκεκριμένη ψυχή που ήθελα να της θυμίσω ότι οι αληθινοί φίλοι της είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε εδώ για σένα...για αυτό μη φοβάσαι ψυχή μου και χαμογέλα...ξέρεις εσύ..!!


Να αγαπάτε λοιπόν τους φίλους σας και να μη διστάζετε να τους το δείχνετε έμπρακτα.


⧫Chrysa Leimoni⧫


Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

12/24/2015

Χριστούγεννα στο σπίτι


Άλλο ένα χριστουγεννιάτικο βράδυ πλησιάζει. Η πόλη έχει φορέσει για άλλη μια φορά τα καλά της, για να υποδεχτεί στους κόλπους της τους κατοίκους της που έχουν ξενιτευτεί αλλά γυρνάνε πάντα σε αυτή τούτες τις άγιες μέρες καθώς είναι για αυτούς το καταφύγιο τους. Είναι το μέρος όπου θα δουν ξανά φίλους από τα περασμένα, θα ξανασμίξουν με τα μέλη της οικογένειας τους που φεύγοντας άφησαν πίσω, θα κάνουν βόλτες σε μέρη που τόσο πολύ νοστάλγησαν όσο έλειπαν.

Οι άνθρωποι είναι δυνατόν να είμαστε πολύ συνδεδεμένοι τόσο με ανθρώπους όσο και με μέρη. Η επιστροφή, επομένως, στην πόλη σου ξυπνάει αναμνήσεις. Νιώθεις μια μικρή νοσταλγία να ξαναδείς τα μέρη που συνήθιζες να πηγαίνεις μικρός και να κάνεις πράγματα που συνήθιζες να κάνεις παλιά.
Δεν μιλάμε για τίποτα σπουδαίο, αλλά για μικρές ιεροτελεστίες που είναι χαρακτηριστικές των χριστουγεννιάτικων ημερών και οι οποίες σε φέρνουν πιο κοντά με τους άλλους.

Christmas Home

Μια βόλτα στα μαγαζιά αναζητώντας το καλύτερο δώρο για τους δικούς σου, το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου αλλά και ολόκληρου του σπιτιού, η παραγωγή των παραδοσιακών γλυκισμάτων (κουραμπιέδων και μελομακάρονων), ένας περίπατος στην στολισμένη πόλη, η προετοιμασία του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού με σκοπό την ευχαρίστηση ολόκληρης της οικογένειας, μπορεί να είναι μερικά παραδείγματα των καθιερωμένων αυτών ιεροτελεστιών.

Οι μικρές αυτές δραστηριότητες δεν έχουν ιδιαίτερη αξία αυτές καθ'αυτές, είναι η ιδιότητα τους να μας φέρνουν κοντά τον έναν με τον άλλον που τους προσδίδει νόημα. Δεν είναι που πηγαίνεις απλά βόλτα στα μαγαζιά, είναι που πηγαίνεις παρέα με έναν φίλο που αγαπάς και περνάς μαζί του μερικές ευχάριστες στιγμές ανταλλάζοντας γνώμες και απόψεις. Δεν είναι που φτιάχνεις απλά γλυκά για να ντερλικώσουν οι καλεσμένοι σου, είναι που τα φτιάχνεις παρέα με την μαμά σου η οποία θα σου κάνει τη μια υπόδειξη μετά την άλλη πως δεν χρειάζεται τόσο πολύ αλεύρι και πως δεν τα πλάθεις καλά τα κουλουράκια και όμως σου χουν λείψει τόσο πολύ όλες αυτές οι οδηγίες της γιατί αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται ακριβώς εκεί δίπλα σου, να σε καθοδηγεί. Τέλος, δεν είναι το χριστουγεννιάτικο τραπέζι που έχει τόση σημασία αλλά το γεγονός ότι αποτελεί μια ευκαιρία για να μαζευτεί όλη η οικογένεια γύρω από το τραπέζι, πράγμα δύσκολο στις μέρες μας, τρώγοντας, πίνοντας, μιλώντας, γελώντας.

Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται πολύ απλοϊκά και πολλοί από σας να πιστεύετε ότι ίσως είναι χάσιμο χρόνου και ότι οι καλύτερες γιορτές ίσως να ναι μακριά από την πόλη σας, σε ένα διαφορετικό μέρος για να αλλάξετε τις παραστάσεις σας γιατί ο φόρτος της εργασίας σας σας έχει φτάσει στο αμήν σας και θεωρείτε βαρετό και ανούσιο να κάνετε για ακόμα μια φορά τα ίδια και τα ίδια.

Όμως πρέπει να θυμάστε ότι ποτέ καμία χρονιά δεν γίνονται τα ίδια και τα ίδια ακόμα και όταν βρίσκεσαι με τα ίδια πρόσωπα, διότι οι άνθρωποι αλλάζουμε,εξελισσόμαστε και πάντα έχουμε να πούμε ή να δείξουμε κάτι διαφορετικό, πάντα θα έχουμε να διηγηθούμε μια καινούργια εμπειρία που ζήσαμε.

Κυρίως όμως θέλω να θυμάστε, ότι κάθε χρονιά είναι δυνατόν τα πρόσωπα στο τραπέζι να μην είναι τα ίδια, και η καθιερωμένη σύνθεση να έχει τροποποιηθεί ή μάλλον να έχει λιγοστέψει. Μπορεί κάποια θέση να μείνει κενή την επόμενη χρονιά και σεις να χετε χάσει την ευκαιρία να ζήσετε την τελευταία χρονιά που κάνατε Χριστούγεννα με ολόκληρη την οικογένεια αλώβητη.

Για αυτό να δίνετε λίγο παραπάνω σημασία στα απλά και τα μικρά και μην ψάχνετε πάντα το διαφορετικό και το περίεργο. 

Μια άδεια καρέκλα στο οικογενειακό τραπέζι πάντα θα σε κάνει να αναπολείς και να λες " Μακάρι να ξαναζούσα εκείνα τα Χριστούγεννα που ήμασταν όλοι μαζί και τι γλυκιά που ήταν εκείνη η ρουτίνα".

Εύχομαι σε όλους σας, να περάσετε τις γιορτές σας μαζί με τα άτομα που σας αγαπούν και τα αγαπάτε, με τους πιο δικούς σας ανθρώπους. Και αν μετρήσετε και σεις κάποια απώλεια φέτος τα Χριστούγεννα, μην στεναχωρηθείτε, απλώς κλείστε τα μάτια σας και αναπολήστε την δική σας ιεροτελεστία με το άτομο αυτό και έπειτα υλοποιήστε την ακόμα και αν αυτό το πρόσωπο δεν είναι ακόμα δίπλα σας. Ενωθείτε μαζί του με έναν διαφορετικό τρόπο αυτή τη φορά, με έναν πιο μαγικό, με έναν πιο ουσιαστικό, μέσα από τις αναμνήσεις και τις θύμησες σας.



ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ...!!!!!!!



⧫Chrysa Leimoni⧫

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

6/20/2015

Η γιορτή του πατέρα


"Πατέρας είναι εύκολο να γίνεις, μπαμπάς όμως όχι" λέει ένα ρητό και έχει δίκιο. Το να γίνεις πατέρας μπορεί να αποτελεί μια προσωπική και συνειδητή επιλογή σου, μπορεί όμως να γίνεις και καθαρά από θέμα τύχης πιθανότατα χωρίς ποτέ σου να σκέφτηκες ή να επιδίωξες κάτι τέτοιο. Ωστόσο ακόμα και στην πρώτη περίπτωση, αυτή της συνειδητής επιλογής, το πέρασμα από τον τίτλο του "πατέρα" που συνεπάγεται την απλή συμβολή σου μέσω μιας πολύ συγκεκριμένης φυσιολογικής/βιολογικής διαδικασίας στο τίτλο του "μπαμπά" θα έλεγα είναι αρκετά δύσκολη.


"Photo From Pexels"

Για να αποκτήσει κανείς αυτόν τον ιδιαίτερο τίτλο, θα πρέπει πρώτα να περάσει από πολλές δοκιμασίες. Για παράδειγμα μπαμπάς με όλη τη σημασία της λέξης είναι αυτός που ξενυχτούσε άπειρες φορές πάνω από την κούνια σου κάθε φορά που άκουγε το κλάμα σου να τον καλεί, είναι αυτός που σε σήκωνε κάθε φορά που προσπαθούσες να κάνεις τα πρώτα σου βήματα, είναι αυτός που αρρώσταινε ο ίδιος κάθε φορά που αρρώσταινες εσύ, είναι αυτός που σε πήγαινε στο νηπιαγωγείο κρατώντας σε σφιχτά από το χέρι, είναι αυτός που σου διάβαζε παραμύθια για να σε πάρει ο ύπνος τα βράδια, αυτός που παρακολουθούσε την πρόοδο σου και φούσκωνε από περηφάνια στις γιορτές του σχολείου, αυτός που σε βοηθούσε στα μαθήματα κάθε φορά που το είχες ανάγκη, είναι αυτός που πιστεύει σε σένα και σε ενθαρρύνει να προχωρήσεις παρακάτω όποτε διστάζεις, είναι αυτός που ελπίζει για σένα τα καλύτερα και φροντίζει να σου παρέχει όσο το δυνατόν περισσότερα, τέλος είναι αυτός που είναι πάντα εκεί για σένα, το στήριγμα σου, ο βράχος σου, αυτός που στέκεται λίγο πιο πίσω από σένα που σου δίνει χώρο να κάνεις τα δικά σου βήματα άλλα ταυτόχρονα μεριμνά ώστε να είναι εκεί για να σε πιάσει όταν πέσεις.

Αυτό είναι ένα σπάνιο είδος μπαμπά που στις μέρες μας δυστυχώς τείνει προς εξαφάνιση, όσοι όμως είχαν την τύχη (ανάμεσα τους και εγώ) να έχουν έναν τέτοιο μπαμπά στη ζωή τους, σίγουρα καταλαβαίνουν γιατί αγαπάμε τόσο πολύ αυτούς τους μπαμπάδες μας.

Και μιας και μιλάμε για μπαμπάδες θα ήθελα να επικεντρωθώ σε μία πολύ ιδιαίτερη σχέση όπως είναι αυτή του πατέρα με την κόρη. Για κάθε κόρη ο μπαμπάς της αποτελεί την πρώτη αγάπη της ζωής της αλλά και κάθε μπαμπάς ερωτεύεται κυριολεκτικά την κόρη του. Η σχέση μπαμπά-κόρης συμπεριλαμβάνει αυτό το στοιχείο της αγάπης που εμπεριέχει την αφοσίωση, την εμπιστοσύνη, την στοργή και τη φροντίδα. Είναι μια σχέση αμφίδρομη και αμοιβαία.

 Κάθε τέτοιο ζεύγος στη διάρκεια των ετών περνάει από διάφορες φάσεις που περιλαμβάνουν συγκρούσεις ωστόσο γρήγορα ξεπερνιούνται καθώς η καρδιά του πατέρα πάντα υπομένει και πάντα συγχωρεί. Ένας πατέρας λειτουργεί ως ο φύλακας άγγελος της κόρης του, ο προστάτης της και ένας φύλακας άγγελος δε μπορεί παρά να συγχωρεί και να αγκαλιάζει την προστατευόμενή του. Έτσι είναι η φύση του. Είναι ένας υπηρέτης που βαράει προσοχή στις διαταγές της μικρής δεσποσύνης του ενώ παράλληλα ξέρει πότε πρέπει να τραβήξει τα χαλινάρια ώστε να κρατηθούν οι ισορροπίες. Είναι ο δάσκαλος που χαράζει τον δρόμο που θα ακολουθήσει το κοριτσάκι του ελπίζοντας ότι έκανε ότι καλύτερο μπορούσε. Είναι ο άνθρωπος που καταφέρνει να είναι παρών ακόμη και όταν στην ουσία είναι απών γιατί φεύγοντας έχει αφήσει το στίγμα του.

Όλα αυτά είναι μόνο λίγα από τα πράγματα που σκιαγραφούν την ταυτότητα ενός πραγματικού μπαμπά. Για αυτό σήμερα που είναι η γιορτή τους, τιμείστε τους δείχνοντας τους την αγάπη σας και την εκτίμηση σας με όλους τους δυνατούς τρόπους. Διαλέξτε τον τρόπο που σας εκφράζει πιο πολύ.

Αυτό το κείμενο αποτελεί το δικό μου τρόπο για να πω στο άτομο που μου έδωσε πνοή ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα μου έδωσε, για όσα μου έμαθε και για όσα πρόκειται να κάνει από δω και πέρα για μένα.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΑΜΠΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ !!!!

⧫Chrysa Leimoni⧫

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

3/22/2015

Ανθρώπινες σχέσεις


Σε αυτή τη ζωή ερχόμαστε και φεύγουμε μόνοι μας, στην πορεία όμως βρίσκουμε τα άτομα εκείνα που θα μας συντροφεύσουν στο πιο όμορφο και συνάμα δύσκολο ταξίδι μας. Άλλους τους διαλέγουμε κατόπιν προσωπική μας επιλογής και σε αυτούς δίνουμε την ονομασία «φίλοι» και άλλοι είναι εκεί δίπλα μας θέλουμε δεν θέλουμε χωρίς να το επιλέξουμε και αυτοί είναι η «οικογένεια» μας.



"Photo From Pexels"

Ένας άνθρωπος για να νιώσει πλήρης στην ζωή του χρειάζεται και τα δύο. Η οικογένεια είναι ένας σταθερό σημείο αναφοράς στο οποίο μπορείς να τρέχεις όποτε νιώσεις την ανάγκη. Είναι οι άνθρωποι που δεν θα σου ζητήσουν ανταλλάγματα, είναι εκείνοι οι οποίοι θα σε αγαπήσουν πιο πολύ και από τον ίδιο τους τον εαυτό και είναι εκείνοι που θα έδιναν και τη ζωή τους για χάρη σου αν χρειαζόταν.

Μπορεί συχνά να γκρινιάζουμε για το πόσο καταπιεστικοί είναι οι γονείς μας, για το πόσο μας περιορίζουν, για το πόσο δεν μας καταλαβαίνουν και για το πόσο φοβικοί είναι απέναντι μας. Συνήθως οι περισσότερες φράσεις τους αρχίζουν με το «μη», μη κάνεις αυτό, μη κάνεις εκείνο. Και όμως έρχεται κάποια στιγμή που κατανοείς που αποσκοπούσαν όλα αυτά και πόσο τυχερός πρέπει να αισθάνεσαι που έχεις κοντά σου άτομα που θέλουν να σε προστατέψουν από τη κάθε πιθανή κακοτοπιά. Μπορεί ο τρόπος τους μερικές φορές να υπερβαίνει το κανονικό αλλά πίσω από όλα αυτά τα «μη» είναι σίγουρο ότι κρύβεται μια τεράστια δόση αγάπης που εκφράζεται μέσω της υπερπροστατευτικότητας. Μπορεί αυτό να μην είναι και το πιο σωστό, ναι σίγουρα δεν είναι, αλλά ποιος μπορεί να καθορίσει τι είναι σωστό και τι λάθος και ποιος μπορεί να κρίνει χωρίς να είναι σίγουρος ότι αργότερα δεν θα κάνει κ αυτός το ίδιο σε ανάλογη θέση;

Για αυτό κάθε φορά που οι γονείς σας σας λένε να προσέχετε και να μη κάνετε εκείνο και το άλλο να τους αγαπάτε λίγο παραπάνω γιατί αυτό σημαίνει ότι ανήκετε μέσα στους πιο τυχερούς ανθρώπους που είχαν την τύχη να γεννηθούν μέσα σε μια οικογένεια που δε θα σου αφήσει ποτέ το χέρι στις δύσκολες στιγμές, θα σε καθοδηγεί και θα σε προστατεύει όσο περισσότερο μπορεί.

Και αν καμιά φορά υπάρχουν προβλήματα συνεννόησης με την οικογένεια τότε υπάρχει και μια άλλη διέξοδος αυτή που οδηγεί στους φίλους σου. Μα και αυτοί ένα είδος οικογένειας είναι απλά λίγο διαφορετικό. Είναι άτομα που έχουν δοκιμαστεί στο χρόνο και στις δυσκολίες και άντεξαν, είναι άτομα που σου στάθηκαν όταν όλοι οι άλλοι είχαν φύγει, είναι αυτοί στους οποίους δε χρειάζεται να πεις πολλά, που μπορούν να διαβάσουν τα μάτια σου και να καταλάβουν τι έχεις πριν καν καταλάβεις εσύ ο ίδιος.

Οι φίλοι βρίσκονται εκεί για να αποφορτίσουν καταστάσεις και να επαναφέρουν την αρχική ισορροπία. Σημειωτέον δε χρειάζεται να είναι πολλοί συνήθως ένας αρκεί για να το καταφέρει. Η σχέση σου μαζί του χτίζεται σιγά σιγά και σε καθημερινή βάση και όσο πιο πολύ δένεστε τόσο πιο πολύ νιώθεις την ανάγκη να μην τον αφήσεις να φύγει ποτέ, να τον κρατήσεις εκεί δίπλα σου ώστε να χρωματίζει κάθε γκρίζα μέρα της ζωής σου.

Για αυτό ευλογημένοι οι άνθρωποι που έχουν έστω το ένα από τα δύο στην ζωή τους είτε αυτό λέγεται οικογένεια είτε φίλοι. Πόσο μάλλον αυτοί που έχουν και τα δύο. 

⧫Chrysa Leimoni⧫

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

2/11/2015

Φιλία, 5 αγαπημένα γνωμικά


Δείτε ποια είναι τα αγαπημένα μου γνωμικά για τη φιλία και την αξία ενός υποστηρικτικού φίλου στην ζωή μας!
    


1. Φίλος είναι κάποιος που σου δίνει πλήρη ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου.             

(Jim Morrison, 1943-1971, Αμερικανός τραγουδιστής. )   


Friendship

"Photo From Google"


 2. "Οι  σιωπές κάνουν τις πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων."


(Άγνωστος)

 3.  "Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς, αλλά να μη χρειάζεται να μιλήσεις."
       
  (Margaret Lee Runbeck, 1905-1956, Αμερικανίδα συγγραφέας)


4. "Εκτιμώ τον φίλο που βρίσκει χρόνο για μένα στην ατζέντα του, αλλά βασίζομαι στον φίλο που, για μένα, δεν συμβουλεύεται την ατζέντα του."           

 (Robert Brault, σύγχρονος Αμερικανός γνωμικογράφος)
  

5. "Ο φίλος σου είναι ο άνθρωπος που ξέρει τα πάντα για σένα και, παρόλα αυτά, ακόμα σε συμπαθεί."         

(Elbert Hubbard, 1856-1915, Αμερικανός συγγραφέας)


Για εσάς τι σημαίνει πραγματικός φίλος;


⧫Chrysa Leimoni⧫
2/11/2015

Φίλοι - Συνοδοιπόροι ζωής


Πότε ήταν η πρώτη φορά που θυμάσαι τον εαυτό σου να σε απασχολεί η δημιουργία φίλων; 
Πότε ένιωσες πραγματικά την ανάγκη να έχεις έναν φίλο δικό σου και μόνο δικό σου;
 Και πότε θυμάσαι ότι όντως απέκτησες τον πρώτο σου φίλο;

Best Friends

"Photo From Pexels"

 Ίσως να θεωρείς ότι μια τέτοια απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με ακρίβεια.
Ίσως να σκέφτηκες πως από την πρώτη στιγμή που οι γονείς σου, σε "τοποθέτησαν"ως βρέφος δίπλα σε άλλα βρέφη, να ήταν εκείνη η στιγμή που έκανες και την πρώτη σου φιλία.

Σίγουρα θα έχεις δει πλήθος φωτογραφικών ντοκουμέντων στα οικογενειακά άλμπουμ με την παιχνιδιάρικη φατσούλα σου  δίπλα σε άλλα όμορφα, χαμογελαστά και τροφαντά μωρά, που θα επιβεβαιώνει την παραπάνω σκέψη σου.

Best Friends

" Photo From Pexels"

  Ναι, είναι όντως αλήθεια ότι από την πρώτη στιγμή ο άνθρωπος 
ως φύσει κοινωνικό ον έχει ανάγκη για επαφή.  



Παρόλα αυτά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να θυμηθούμε τέτοιου είδους σκηνές από τη βρεφική μας ηλικία. 

Ωστόσο, η ματιά μας και μόνο σε ένα άλμπουμ από εκείνη την περίοδο αρκεί για να μας δημιουργήσει μια όμορφη, νοσταλγική ανάμνηση. 

Προσωπικά, η πρώτη συνειδητή φορά που θυμάμαι τον εαυτό μου να αναζητά φίλους ήταν γύρω στα 4 με 5 όταν πήγαινα νηπιαγωγείο.

Αν και όντας ντροπαλό παιδί, θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι η ιδέα ότι θα έβρισκα εκεί τους πρώτους μου φίλους- συνοδοιπόρους ζωής, με ενθουσίασε.




Βλέποντας να ξετυλίγεται μπροστά μου ένας καινούριος κόσμος, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι εγώ δεν θα αποτελούσα μέρος του. 

 Και αυτό ακριβώς έκανα! 
Όχι ότι είναι εύκολο να κάνεις φίλο σου ένα μικρό διαβολάκι που δεν χαρίζεται με τίποτα 
(γιατί κακά τα ψέμματα τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία με την ειλικρίνεια που τα διακατέχει μπορούν να γίνουν ο χειρότερος σου εφιάλτης) 
αλλά να..
 επιστρατεύοντας τη δικιά σου γοητεία, και ταμπεραμέντο είναι σίγουρο πως μπορείς να εξασφαλίσεις μια θέση στην καρδούλα του καινούριου σου φίλου.


Best Friends

"Photo by Sharon McCutcheon From Pexels"

  Και όταν αυτό γίνει,τότε θα είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις το ταξίδι στον φανταστικό κόσμο που τόσο λαχταρούσες, έχοντας κάποιον να σε βοηθά να αποφεύγεις τις κακοτοπιές, να γλυτώνεις από τα τέρατα και τους δράκους και να τερματίζεις πάντα ασφαλής διώχνοντας μακριά όλους τους φόβους σου και τις ανησυχίες σου.

'Άλλωστε, όταν στο "ταξίδι" έχεις παρέα είναι πάντα διασκεδαστικό και λιγότερο επίφοβο.

 Και καθώς το ταξίδι μας συνεχίζεται, έρχεται κάποια στιγμή που τα θηρία και τα τέρατα γίνονται τόσα πολλά που χάνεις το μέτρημα. 

 Το χειρότερο, όμως, είναι  όταν κάποια από τα θηρία αυτά

 μοιάζει να παίρνουν την μορφή των φίλων μας.

Τότε η ιστορία περιπλέκεται.

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που αναρωτιέσαι 

"Μήπως δεν έκανα κάτι καλά;", 


"Μήπως έφταιγα εγώ;" 


ή απλά "Μήπως έκανα λάθος επιλογές και 

εμπιστεύτηκα τα λάθος άτομα;"

 Καθώς αναπολώ τις σχολικές μου αναμνήσεις, διαπιστώνω προς μεγάλη μου έκπληξη την μεγάλη κινητικότητα που υπήρξε στον τομέα των φίλων. 

Άλλοι έφυγαν για πάντα, άλλοι ήρθαν για να χαθούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ξανά και άλλοι ήρθαν για να μείνουν. 

Ωστόσο, αυτός αν και επίπονος ήταν ο μοναδικός τρόπος για να ξετυλίξω το κουβάρι και να ξεδιαλύνω τις στάχτες. 


Μέχρι που κατάλαβα πώς όσοι είναι να έρθουν άλλοι τόσοι είναι να φύγουν, μα στο τέλος, πάντα ένας θα είναι εκεί για τον καθένα από εμάς.


Best Friends

"Photo by Trinity Kubassek From Pexels"

  Ξέρεις, θα είναι αυτό το άτομο που δεν το πιάνει εύκολα το μάτι σου, 
θα είναι αυτός που θα στοιχημάτιζες όλη σου την περιουσία πως θα εγκατέλειπε πρώτος το σπίτι σε μία πυρκαγιά, 
θα είναι αυτός που μπορεί να πληγώσεις άθελα σου γιατί μαζί του έχεις οικειότητα, κι ως γνωστόν σε αυτούς που αγαπάμε, ξεσπάμε και περισσότερο. 

Τώρα πια ξέρεις πως αυτός ο φίλος δεν θα φύγει, και αν φύγει, δεν θα πάει μακριά γιατί απλά έχει γίνει ο αδερφός που ποτέ δεν είχες.

Καθώς τα χρόνια περνούν φτάνει κάποτε η στιγμή του απολογισμού.



  «Ποιος είμαι;», 

«Tι έκανα;», 
«Πού πάω;».

Τότε είναι που κάθεσαι στην παλιά, φθαρμένη αλλά ωστόσο αναπαυτική πολυθρόνα του σαλονιού σου παρέα με μία κούπα ζεστό καφέ και καθώς κλείνεις για μια στιγμή τα μάτια σου, χάνεσαι στις αναρίθμητες αναμνήσεις της ζωής σου. 

Όμορφες, άσχημες, γλυκές, πικρές παρελαύνουν μπρος στα μάτια σου βάζοντας στη σειρά το παζλ της ζωής σου.

Μπορεί οι άσχημες να είναι αναλογικά περισσότερες, μπορεί να νομίζεις πως οι πίκρες κάλυψαν το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής σου, μπορεί ακόμα και τώρα που μιλάμε να βρίσκεσαι σε μία άσχημη φάση, όμως, οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου είναι αυτοί που θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις κάθε δυσκολία. 

Για αυτό φρόντισε να τους διαλέξεις σωστά. 


Όταν χάνουμε την πίστη μας, τότε αυτός ο φίλος είναι που  θα μας βοηθήσει να την ανακτήσουμε. Είναι εκείνος που θα μας κρατήσει το χέρι σφιχτά μέχρι να εξαλειφθούν όλοι οι φόβοι μας. 

Είναι εκείνος που θα μας χαμογελάσει πλατιά λέγοντας μας 
«Μην ανησυχείς, είμαι εδώ για σένα ότι και να γίνει».

Αυτό το «ότι και να γίνει» είναι που σου ζεσταίνει την καρδιά κάνοντάς σε μόλις τελειώσεις τον απολογισμό σου, να πετάγεσαι από την πολυθρόνα για να τρέξεις στο τηλέφωνο να μιλήσεις στο μοναδικό άτομο που μπορεί να σε ακούσει πραγματικά, με τέτοια λαχτάρα λες και θα 'ναι η τελευταία φορά!!!




⧫Chrysa Leimoni⧫
                                                                    


Stay Tuned

 photo sunsetfacebook_zpsb37eb33f.png  photo sunsettwitter_zps4f1cb7d3.png  photo sunsetinstagram_zpsb21f3486.png  photo sunsetyoutube_zpsd9eeb186.png
Follow

Καταθεστε τις δικες σας σκεψεις εδω!

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *